Ronny’s Personal Blog

       

Vorige week zaterdag was ik bij familie in Groningen toen ik ineens een email ontving dat Hussein Uwimpaye die dag met wat vrienden aan het vertieren was aan en in de Waal en door de onderstroom van een langsvarend schip onder water getrokken is. Hij is niet meer boven gekomen. Hulpdiensten zijn direct ingeroepen en er is een zoektocht gestart. Men is daar tot zondag zonder resultaat mee doorgegaan. Maandagmorgen werd hij ineens ontdekt door een binnenvaartschipper.

Hussein is in 2005 van Burundi naar Nederland gekomen en heeft onze taal en cultuur in zeer korte tijd uitstekend eigen gemaakt. Hussein bleek een uitstekende danser te zijn en heeft zich daar dan ook uitstekend in bekwaamd. Het is zelfs zover gekomen dat hij zelf danslessen is gaan geven. Hij deed dat al bij het jongeren werk Orion in Zaltbommel en stond op het punt dat te gaan uitbreiden. 

Ikzelf heb Hussein via Orion leren kennen als lid van het jongeren promotieteam dat we in Zaltbommel aan het opstarten zijn naar voorbeeld van de promotieteams in Brabant. Ook daar had Hussein grootse plannen. Zijn bedoeling was om via de dans iedereen bij elkaar te brengen en met elkaar te laten communiceren, want daar ontbreekt het in de Bommelerwaard momenteel aan. We hebben verschillende groepen die heel veel over elkaar praten, maar niet met elkaar. En als de jeugd dan ook nog eens negatief in de publiciteit komt is dat niet fijn. Hussein en de rest van het promotieteam hoopten daar iets aan te kunnen doen. 

Omdat Hussein moslim is was dinsdag al gelijk zijn begrafenis. Helaas zat ik die dag in cursus zodat ik daar niet bij kon zijn. Woensdag is er door Orion een bijeenkomst voor de jongeren georganiseerd waarbij er ballonnen opgelaten zijn aan de Waal. Ook daar kon ik helaas niet bij zijn omdat de holteontstekingen waar ik al een paar dagen tegenaan hing toen echt op begonnen te spelen. Naar zeggen waren het beide prachtige bijeenkomsten.

Vandaag was het afsluiten van de rouwperiode voor de familie en dat hebben ze met iedereen die dat met ze wilde delen gevierd. We kwamen met zo'n 150 man bijeen in de Poorterij voor een toespraak van de oom van Hussein en hebben ons daarna verzameld om met ballonnen een stille tocht naar de Waal te lopen. Aldaar waren er toespraken van zijn oom, Paulette Willemsen en burgemeester van de Bosch. Ook werden er een aantal gedichten voorgedragen. Uiteindelijk zijn er voor de tweede keer ballonnen opgelaten voor Hussein. De hoop die door velen is uitgesproken is dat er nu eindelijk iets gedaan kan worden om de risico's aan de Waal te verminderen. Het plaatsen van waarschuwingsborden zou een goed begin zijn. Uiteindelijk zijn we terug gelopen naar de Poorterij.

In de Poorterij werd er een gebed voorgedragen door de Imam om de rouwperiode af te sluiten. In Burundi is het dan de gewoonte dat de familie de maaltijd met genodigden deelt. Ik moet eerlijk zeggen dat ik genoten heb van deze Afrikaanse maaltijd. Na de maaltijd zijn er nog mooie woorden gezegd door een ex-werkgever van Hussein, is er een prachtig gedicht voorgedragen en zijn er twee dansen opgevoerd. Eentje door de dansschool en eentje door zijn vriendengroep en broers waarvan ik een registratie heb gemaakt.

Het is ongelooflijk en geweldig hoeveel mensen Hussein in vijf jaar tijd heeft weten te binden en uiteindelijk weet te ontroeren. In de korte tijd dat ik hem heb leren kennen ga ik hem in ieder geval missen als lid van het jongeren promotieteam. We zijn een enorm sterk rolmodel kwijt.

Hussein, het ga je goed.

A while ago I wrote a post questioning how social social media is. This was basically a review of Gowalla. Not long after that post Gowalla surprised us with a major update in which it became possible to interact with each other and to post photo's on a spot. I was pretty happy with this update in the beginning, but now three months later I must confess that I did not have a single conversation using Gowalla. All the conversations are outside Gowalla on either Twitter or Facebook. To me Gowalla is still not a social platform.

It is a nice game though. I became addicted to collect the items that can be found on spots. And through that collection game I came in contact with MacMannes: the developer of GowallaSwag. Our first contact was an email exchange about a spot I created which was not properly centered. A couple of weeks later I found his fresh app in the appstore. A great app which I will comment on later. We then got connected on LinkedIn and planned to meet in real life later on. As you may guess, this meetup was all about Gowalla and GowallaSwag. Maybe this thing is social after all!

GowallaSwag is a great app written for itemcollectors in Gowalla. Within Gowalla it is not possible to look at spots where you are not checked in to find missing items. With GowallaSwag that suddenly is possible. When I started using GowallaSwag I had about thirty items in my vault in 4 months time. When I started using GowallaSwag I jumped to about ninety in a month time. The app makes it possible to search the spots around you and look at the items on that spot. I then schedule or reroute a trip to pass a spot with an item I am missing. In the first update came the option to look at other places than the ones around you and they could be visualized on a map. The not yet released update that I have in beta has a real nice option to filter on spots with items that you are missing. This is for the lazy people like me. And I must admit: this grew my vault with twenty items in the last week. A tiny problem with this last option is that it takes a lot of time when you are on a 2G network. This is because the app has to download two big lists and compare them locally. What I do instead is look around my destination the night before and make screenshots of spots with missing items. I then check in at the spots when I visit my destination the next day. 

One big tip: I sometimes misuse the gps-inaccuracy of my iPhone. In a train or inside a building this inaccuracy is sometimes up to a kilometer. This gives me the option to check into a spot without actually visiting it. Combined with GowallaSwag this is a very nice "feature". ;-)

29 april 2010 - ZALTBOMMEL - Op donderdag 29 april 2010 was er een ware lintjesregen in Zaltbommel. Die dag overhandigde burgemeester Albert van den Bosch in een volle Sint Maartenskerk aan veertien inwoners van Zaltbommel een Koninklijke Onderscheiding.

Tijdens de Algemene gelegenheid op donderdag 29 april regende het lintjes in Zaltbommel. Dertien inwoners kregen in aanwezigheid van familie en vrienden uit handen van burgemeester Van den Bosch een Koninklijke Onderscheiding als Lid in de Orde van Oranje Nassau. Eén inwoner kreeg een onderscheiding als Ridder in de Orde van Oranje Nassau opgespeld. Deze veertien gedecoreerden betekenen veel voor onze samenleving en hebben zich zeker twintig jaar bijzonder of buitengewoon verdienstelijk gemaakt of hebben een buitengewone prestatie geleverd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst vanaf http://www.zaltbommel.nl

Vanmorgen is twee jaar "liegen" tot een einde gekomen. Mijn schoonvader is, na jarenlang enorm veel vrijwillig en bestuurlijk binnen de gemeente gedaan te hebben, door de burgemeester bij Koninklijk Besluit onderscheiden als Lid in de Orde van Oranje Nassau. Zoals vele anderen is hij vandaag met een smoes naar het gemeentehuis gelokt alwaar de gedecoreerden in spe in een bus zijn gestapt om een lintje uit te gaan reiken aan iemand die er vandaag niet bij was. Eenmaal bij de Sint Maartenskerk aangekomen begon het hen pas te dagen. Want ja, wat doet zijn schoonzoon anders met een camera daar?
De huldiging was indrukwekkend en werd afgesloten met een Oranjebitter en een oranje Tom Pouce. Mijn schoonvader maakt zich nog zorgen over een broodje voor de familie tijdens de lunch, maar dat was natuurlijk allang in kannen en kruiken. Bij hem thuis stond een geweldige lunch klaar geprepareerd door Julia Mylonas, een meesterlijke kok. Natuurlijk zat mijn schoonvader alweer op hete kolen, want deze dag was erg onverwacht in zijn drukke planning. ;-)

Net tijdens mijn rondje hardlopen maar eens aan mijn burgerplicht voldaan door de brandweer te bellen voor een smeulende brug. Vanavond had ik een rondje gekozen over de stranden en weilanden langs de Waal tussen Zaltbommel en Gameren. Vlak voor Gameren ligt een langgerekt (schier)eiland waar ik heerlijk van de rust kan genieten. Vanavond wilde ik over het bruggetje naar het Eiland toen ik zag dat er rook vanaf kwam. Eerst dacht ik nog dat de lokale jeugd een vuurtje onder de brug aan het stoken was tot ik zag dat de liggende balken aan de onderkant aan het smeulen waren. Dat was het moment om via 112 de brandweer te bellen. Die was binnen 4 minuten terplaatse en maakte met een hoop water een einde aan het smeulen. Het zou toch zonde zijn als het een echte brand zou worden en de brug zou verwoesten waardoor we een tijdje het eiland niet op kunnen.

Als cadeautje bij mijn vertrek bij Snow B.V. heb ik een bon voor een paar Vibram 5fingers ontvangen. Dit is een "schoen" met 5 tenen en een heel dun zooltje die je het gevoel moet geven dat je op blote voeten loopt, maar je de bescherming biedt van schoeisel. De reden dat ik een bon heb gekregen en geen paar 5fingers was dat ze in Nederland nog maar amper leverbaar waren.

Een maand geleden kreeg ik een mailtje van de importeur dat er verschillende maten binnen waren in het type dat ik graag wilde hebben, de KSO. Dit staat voor Keep Stuff Out en maakt de schoen met een zacht en elastisch materiaal dicht over de wreef, daar waar de Basic open is. Omdat ik de 5fingers voor hardlopen en wandelen wil gebruiken leek me dat wel een goed idee. Ik heb uiteindelijk de maat 41 voor dames besteld. Ik heb niet zulke grote voeten en de lengte luistert nogal nauw. In de herenmaten was mijn korte lengte simpelweg niet leverbaar.

De 5fingers werden de volgende dag al geleverd. De schoenen voelden degelijk aan met een hele fijne binnenzool. Het aantrekken was de eerste keer een crime. Er is wat techniek voor nodig om de tenen op de juiste positie te krijgen. Waarschijnlijk door het vele dragen van "normaal" schoeisel zaten mijn kleinste tenen een beetje over elkaar.Dat maakte het aantrekken nog moeilijker en de eerste uren dragen voelde wat onwennig voor juist die kleine teentjes. Het aantrekken is gaanderweg steeds makkelijker gegaan en de kleine teentjes zijn "gerevalideerd" tot een gezonde positie.

Lopen op de 5fingers voelt inderdaad als op blote voeten lopen. Dit was helemaal het geval toen we 's nachts nog ernstig koude temperaturen hadden en ik rond middernacht een rondje met de hond ging lopen; ik kwam met bevroren voeten thuis. Na een tijdje dragen voel ik de 5fingers nauwelijks, het wandelen gaat lekker en ik heb het gevoel dat de spieren in en rond mijn voeten sterker geworden zijn of zich in ieder geval hebben aangepast.

Na een week heb ik het een keer gewaagd om een rondje te gaan hardlopen. Dit ging helemaal niet verkeerd, al moet ik wel zeggen dat ik nog voornamelijk op het gras ben gebleven. De stukjes dat ik over het asfalt moest was ernstig wennen. De 5fingers hebben me geholpen om mijn landing bij het hardlopen van de hak naar de voorvoet te verplaatsen. Ik heb dit rustig opgebouwd omdat de demping dan wat meer vanuit de kuit komt, die daarvoor getraind moet worden. Weer een week later heb ik 10 kilometer over het strand bij Scheveningen gelopen. Lekkerder lopen bestaat bijna niet.

Vandaag heb ik dan uiteindelijk mijn eerste wedstrijd op de 5fingers gelopen in de de Hilversum City Run. Ik ben rustig begonnen met 6 minuten per kilometer, maar merkte na een lekkere 2 kilometer dat het tempo omhoog kon. Door een iets kleinere pas en een voorvoetlanding is het heel goed lopen. Ik heb versneld naar 5 minuten per kilometer en heb de laatste kilometer in 4 minuten afgelegd. Onderweg heb ik geen moment last van mijn voeten gehad, al waren de oneffenheden bij de klinkers niet helemaal fijn. Met een eindtijd van 52:31 was ik zeer tevreden. Dit is zeker voor herhaling vatbaar.

Tenslotte wil ik opmerken dat het gebruik van de 5fingers in hardlooptraining ook het lopen op hardloopschoenen verbeterd heeft. De kleinere pas en voorvoetlanding ben ik blijven gebruiken en het lijkt daardoor soms wel of ik over de weg zweef. Bij de aankoop van mijn volgende paar schoenen kan ik op het dure dempings- en stabiliteitssysteem besparen.

Another inspirational video, this time by a post from Jasper van Impelen. I used to do what I do very black and white. I do things good or I don't do them at all. In the last couple of years I found myself to do things gray. This video inspired me to go straight back to black and white.
Play on iPhone

Are you one of those
people who say YES to
your YES, NO to your NO,
and NO to your MAYBE?
 
Or NO to your YES, YES to
your NO, and YES & NO
to your MAYBE?
 
Or maybe you're one of
those who says MAYBE to
everything?
 
If you were to listen,
which one would you choose?

Een tijdje terug kwam ik per ongeluk het spel "SpeedChess" in de Appstore tegen. SpeedChess is niet het welbekende snelschaken, maar schaken op een kleiner bord met minder stukken, met dezelfde regels als gewoon schaken. Het bord is in plaats van 8 vlakken breed maar 5 breed en mist daardoor 3 grote stukken (toren, paard en loper) en 3 pionnen. In plaats van 8 vlakken lang is het bord maar 6 lang waardoor de partijen 2 rijen dichter bij elkaar staan. De regel dat de pion 2 stappen mag zetten is daardoor komen te vervallen.

Door deze opzet is het spel absoluut dynamischer geworden en kan het ook in enkele minuten gespeeld worden. Wat mij betreft ideaal voor onderweg, in de trein, of even tussendoor. Het spel op de iPhone kan tegen de iPhone zelf gespeeld worden in 3 niveaus, tegen iemand die naast je zit, al dan niet via bluetooth en via internet. In eerste instantie moest er binnen 20 seconden gezet worden, wat het spel nog dynamischer maakte, maar na feedback heeft de ontwikkelaar de keuze voor 60 seconden en oneindig erbij gemaakt. Hierdoor is het spel uitermate geschikt voor kinderen, daarover straks meer.

Na mijn enthousiasme voor het spel op de iPhone heb ik direct 2 gewone bordspellen bij de ontwikkelaar besteld. Niet lang daarvoor is bij mijn zoon van 5 namelijk de interesse voor het schaken ontstaan. Ik kwam er echter achter dat met name de duur van het spel niet past in de aandachtsspanne van een 5-jarige. Ik heb toen naar analogie van het iPhone spel het bord verkleind door wat vlakken af te zetten, waardoor we in feite SpeedChess aan het spelen waren op een groot bord. Het probleem wilde echter dat mijn 5-jarige het niet eens was met de afgezette vlakken. Het arriveren van de SpeedChess bordspelen bood uitkomst.

Voor een kind zijn de schaakregels eigenlijk niet moeilijk. Het probleem met schaken voor een klein kind is de duur van het spel, zoals eerder gezegd, en het overzicht over het bord. 30 vlakken zijn beduidend beter te overzien dan 64 vlakken. Kinderen zijn volgens mij ook makkelijker in het offeren van stukken. Bij dit spel is dat een uitkomst. Er moet geofferd worden om het spel wat lucht te geven. En aanval is bij dit spel ook echt de beste verdediging. Als vader ben ik apetrots op mijn zoon die tegenwoordig na het eten vraagt of we nog een potje gaan schaken, en hij wint regelmatig. Vandaag hebben we op de "achterkant" van het bord het volledige spel gespeeld, maar daar moet hij nog echt wat geduld voor leren krijgen.

Dit spel is volgens mij enorm geschikt voor het onderwijs. Kinderen leren werkelijk waar in minuten schaken. Ik heb er indertijd met behulp van SchoolTelevisie weken over gedaan in de toen nog zesde klas. Ik kan mij herinneren dat er inderdaad onvoldoende tijd was om een spel af te spelen. Met SpeedChess is dat probleem uit de wereld.

De ontwikkelaar had op zijn website SpeedChess.com al een flash-versie van het spel staan. Sinds kort is het niet alleen mogelijk om via internet als iPhone/iPod bezitters tegen elkaar te spelen, maar kan er ook gespeeld worden tegen personen via de website. Hierdoor is het mogelijk geworden om tussendoor even snel met wie dan ook een potje te schaken. En voor personen die alleen via de website spelen is het nog gratis ook.

Is er dan helemaal niets negatiefs over het spel te zeggen? Als ik perse iets moet verzinnen dan zou het zijn dat het bordpel wat kartonnerig aandoet met plastic stukken. Gegeven de prijs absoluut geen probleem. Maar ik zou, bij beschikbaarheid, hetzelfde spel in hout direct bestellen. Toch een kwestie van emotie denk ik.

I found this great inspirational video in a post from Frank Bruining. I couldn't resist sharing it with you on this site.